Δεν είναι μνημείο. Δεν είναι κάποια οργανωμένη καλλιτεχνική εγκατάσταση. Κι όμως, όσοι βρεθούν σε μια σχετικά απόμερη γωνιά του Κοκκαρίου δύσκολα περνούν χωρίς να σταματήσουν για λίγα λεπτά.

Ένας παλιός ασβεστωμένος τοίχος έχει μετατραπεί σε έναν ιδιαίτερο «καμβά» ποίησης. Με πράσινα γράμματα, κάποιος επέλεξε να αποτυπώσει στίχους και αποφθέγματα σημαντικών Ελλήνων ποιητών, δημιουργώντας μια μικρή υπαίθρια βιβλιοθήκη συναισθημάτων.

Στον τοίχο διαβάζει κανείς λόγια του Τάσου Λειβαδίτη, του Κώστα Κορνιωτάκη, της Μαρίας Πολυδούρη και του Νίκου Πατρίκιου, αλλά και τη γνωστή ρήση του Επίκουρου: «Αρκεί λίγα να έχεις· άπληστος δεν θα πάψεις ποτέ να είσαι, αν δεν αγωνιστείς για την ειρήνη και το δίκαιο.» Παράλληλα υπάρχει και η αγγλική εκδοχή της διάσημης φράσης του φιλοσόφου: "Nothing is enough for the man to whom enough is too little."

Ξεχωρίζουν ακόμη οι στίχοι:

«Ποτέ δεν φανταζόμουν ότι τόσες πολλές μέρες κάνουν μία τόσο λίγη ζωή.»

και

«Η ομορφιά της ζωής κρύβεται στο να αγαπάς κάθε τι που σου συμβαίνει.»

Ο επισκέπτης δεν συναντά απλώς ένα σημείο με ζωγραφισμένα γράμματα. Συναντά μια διαφορετική πρόταση για τον δημόσιο χώρο, όπου αντί για συνθήματα και βανδαλισμούς, ο τοίχος φιλοξενεί σκέψεις που προκαλούν τον περαστικό να σταματήσει, να διαβάσει και να αναλογιστεί.

Ίσως τέτοιες μικρές παρεμβάσεις να αξίζουν μεγαλύτερη προβολή, καθώς υπενθυμίζουν ότι ο δημόσιος χώρος μπορεί να εμπνέει, να μορφώνει και να προσφέρει λίγα λεπτά ηρεμίας μέσα στην καθημερινότητα.